NAC – Ajax (0-3, 24-11-2018)

Avondje NAC. Een jaarlijks terugkerend feestje met onszelf, aangezien je als uitsupporter vrijwel geheel van de rest van het stadion bent afgesloten. Een uitvak dat tot de verbouwing in 2009 tot een van de lekkerste van Nederland hoorde. Naast het vocaal aanwezige VakG. Kan me nog een bekerwedstrijd herinneren met tientallen fakkels op de B-Side. Bekers lauwe pis die over en weer vlogen. Breda sukkeltjes op hun melodieën. Na de wedstrijd uitlopen op het trainingsveld en het oud-Hollandse hekkie lopen. Niet uit te leggen aan iemand die nooit fanatiek uitwedstrijden bezoekt. Maar dat sfeertje was top. 

Helaas is het avondje NAC van weleer voor uitsupporters overleden. Een busparkeerplaats waar de gemiddelde terroristengevangenis jaloers op is. Een zeecontainer met één toegangspoortje en een uitvak van spiegelend glas bij elkaar gehouden door palen zo dik dat er een half doel achter weg valt. Een A3 poster op de zeecontainer met daarop de mededeling dat we met 750 man/vrouw zijn afgereisd compenseert niets. Dubbel overbodig, want een vol uitvak mag in Breda uitzondering zijn, voor ons is dat normaal. 

Het tweede grote nadeel is dat je geen idee hebt of er een beetje sfeer hangt in het stadion. Zonder een belangrijke groep die deze wedstrijd laat voor wat het is lijkt het uitvak de lijn van Excelsior uit moeiteloos door te trekken. De thuisfans lijken, ondanks de 19.000 toeschouwers die de nummer laatst in het koude Breda steunen, ook wat terughoudend. Je ziet soms wat handbewegingen maar geen idee of er geluid vanaf komt. Waar vorig jaar bij de 0-8 de Bredase fans hun ploeg nog met het nodige cynisme toezongen lijkt men nu redelijk murw. Geen “Barca, Barca, Naccie komt eraan” of “Zij krijgen voetballes”, maar grote fases met stilte. Even geen Carnaval in Breda. 

Overigens een oprechte vraag over een van de doeken van NAC. “Gerst, Hop en Water, zo gaan we vrijdag naar NAC”. Waarom vrijdag? Hangt die al vanaf de (toen nog) Jupiler League? Het feit dat dat de vragen zijn waar we in het uitvak mee bezig zijn zegt wel iets over het niveau van Ajax. Wat kunnen 90 minuten lang duren en saai zijn. Tikkie breed. Tikkie terug. Balletje stilleggen. Weer terug. Pass over 30 meter over de zijlijn. Zeiken op de scheids in plaats van je teamgenoot even verrot te schelden. Met mazzel vlak voor rust op 0-1 en met een heerlijke goal van Labyad op 0-2. Respect voor gasten als hij die maanden weinig aan het spelen komen maar toch zo invallen als ze de kans krijgen. Meest gênante moment nog wel dat Onana met 0-2 voor tegen de nummer laatst gaat tijdrekken en dat je een minuut later een verdediger voor een aanvaller brengt. Doe. Normaal. Met een intikker van KJH op 0-3. Inpakken en wegwezen. Helden van de avond zijn Daley Blind en André Onana die na de wedstrijd uitgebreid de tijd maakten voor supporters in de NAC vakken of op de invalide ‘tribune’ en hun shirt en handschoenen afstonden. Een actie die wel Ajax waardig was. 

Samenvattend een zeer teleurstellend avondje NAC. Alles was vanavond Keuken Kampioen niveau. Als de sodemieter naar huis. Tot die tijd streampjes zoeken van River Plate tegen Boca. Of van de randzaken die daar nu plaatsvinden. En genieten van de voorpret van komende week. Athene uit. En voor Breda… Hopelijk wordt NAC uit ooit weer wat het was. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: