AEK – Ajax (0-2, 27-11-2018)

AEK Athene away. Verslag van een heet avondje. De vijfde poulewedstrijd in Champions League poule E. 4 gespeeld, 8 punten. 2 punten achter Bayern en 4 voor op Benfica. Inclusief voorrondes 10 wedstrijden gespeeld. 6 gewonnen en 4 gelijk. 18 goals voor en 6 tegen. Wie me dat voor de eerste voorronde had verteld had ik op z’n minst bedenkelijk aangekeken. Maar goed. We staan er en genieten ervan. 

Athene dus. Een mooie awayday die op 31 augustus tijdens de loting voor de nodige davrende juichtonen achter pc’s of tv’s zorgde. Met recente ervaringen in Athene tegen Panathinaikos en Paok in Thessaloniki nog in het geheugen én met de beleving in veel Griekse stadions op het netvlies kun je dit beter hebben dan voor de zoveelste keer Milaan. Dat we gaan staat vast. De vraag is waarheen, wanneer en hoe lang. Wachten tot het speelschema bekend is en op zoek naar goedkope vluchten. De automatische prijsstijgingen van de vele luchtvaartmaatschappijen regelmatig vervloekend uiteindelijk uitgekomen bij een vlucht op dinsdagochtend vanaf Frankfurt. 

De weken voor de wedstrijd is het nog even spannend of we mogen, maar als op 13 november het stadion pogo proof wordt bevonden weten in een weekje toch nog 1.232 Ajacieden een kaartje te scoren. Voor de zesde Europese awayday in 5 maanden, met al uitverkochte vakken in Graz (800), Luik (1.000) en München (3.739) en goed gevulde vakken in Kiev (278) en Lissabon (3.162) geen verkeerd aantal. Op dinsdagochtend gaat om 1:00 het wekkertje. Na drie uurtjes slaap wat mensen oppikken en naar Frankfurt. In de voorbereidingen een goede planning wie in welke auto zit en zo zetten tientallen Ajacieden koers richting Frankfurt. Blijft mooi om te zien hoeveel mensen toch die vlucht van 6 tientjes weten te vinden. 

Onderweg Twitter bekijken op zoek naar sfeerreportages uit de plaats van bestemming. Nieuws over de training, biertjes en bacootjes en over en weer gegooide fakkels wisselt elkaar af. Slechte verhalen over Europese tripjes in het verleden worden afgewisseld met het vervelende avondje NAC van afgelopen zaterdag. En toch wat wedstrijdspanning. Gaan we ons voor het eerst sinds 2005/2006 plaatsen voor de laatste 16 van Europa? Al pratend besef ik dat de laatste keer dat Ajax in de achtste finale van de CL stond mijn eerste Europese uitwedstrijd was. 1-0 verloren van Inter. Inmiddels 50-60 Europese uitwedstrijden later dus de kans eindelijk weer wat kleur op onze Europese smoel te krijgen. En een miljoenmiljard euro blijkbaar, maar dat interesseer me net niets. 

Na nog wat te slapen in het vliegtuig landen we rond tienen in Athene. Taxi opzoeken en omwisselen. Binnen twee uur vanuit het landen omgewisseld, inchecken en de stad in. Terrasje pakken en drankjes doen. 16:00 richting het oude Olympisch stadion waar om 16:30 de bussen klaar zouden staan. Half uurtje later dan gepland rijden de bussen voor. Heerlijk relaxed sfeertje. Mensen drinken een drankje, stappen de bus in en zetten koers naar het stadion. Na een rit van drie kwartier waarin we alle Atheense wegen hebben gezien arriveren we rond 18:00 bij het stadion. Allemaal naar binnen. Slechte broodjes knakworst en zakken chips als proviand. Langzaam stromen er wat AEK fans het stadion binnen. De spelers komen het veld op voor de warming up. Spelers worden toegezongen. De 1.232 uitsupporters hebben er zin in. 

Dan een half uur voor de wedstrijd. Een vak verder stroomt vol met AEK supporters. Een deel laat zich in de gracht zakken. Een ijzeren hek wordt gesloopt. Probleemloos zet men koers richting het vak met Ajax supporters. Vanuit het vak worden ijzeren staven het uitvak ingegooid. Fakkels volgen vanuit de gracht. Met een enorme knal ontploft een molotov cocktail tegen de wand van het uitvak. Een enkeling schrikt en loopt weg. De meesten reageren kwaad. In plaats van de AEK fans aan te pakken lijkt het de ME het beste het vak met Ajacieden leeg te vegen. Jongens die seconden eerder stenen, staven en fakkels naar zich toe gegooid kregen krijgen nu de lange lat over zich heen. Bovenin is de ME niet op de hoogte van deze keuze. Iedereen die naar achteren stapt om ruimte te maken krijgt klappen van achteren. Daardoor kan men beneden niets dan incasseren. Jongens die zitten, liggen of tegen het glas staan zitten als ratten in de val. Jongens die we bebloed van het vak dragen mogen er niet door. Zowel zij als degenen die ze ondersteunen krijgen nog een keer de volle laag. Bebloede supporters worden links en rechts afgeschermd en hun begeleiders krijgen klappen bij het verlaten van het vak. Tientallen Ajacieden verlaten het stadion. Velen op weg naar de EHBO. De ME blijft ondertussen op alles slaan wat beweegt. Respect voor de jongens die vooraan staan en zich weten te beheersen. Als er Ajacieden zijn die uit frustratie iets terug gooien wordt onderling ingegrepen. De Ligt onderbreekt z’n warming up om het uitvak tot rust te manen terwijl de fakkels en stenen ons om de oren vliegen. Deze is ons niet aan te rekenen. 

De wedstrijd begint. Het uitvak probeert de elf op het veld te ondersteunen. Ajax heeft de bal maar is weinig dreigend. Ondertussen blijven fans van AEK ongestoord op de sintelbaan en in de gracht het uitvak bekogelen. Steeds meer ruiten van het uitvak raken beschadigd en sneuvelen. De ME blijft haar focus op het uitvak houden. De Grieken wordt niets in de weg gelegd. We gaan rusten met 0-0. De gracht stroomt weer vol. Ze laten zich ongehinderd in de gracht zakken, lopen onze kant op, gooien hun lading het uitvak in, lopen terug en laten zich door andere fans terug het vak op trekken. Iedereen kijkt toe. 

De tweede helft begint. Ajax zet aan. Ondertussen wordt de afscheiding van het AEK vak vakkundig gesloopt. De gracht loopt weer vol met Grieken met integraalhelmen op. Bivakmutsen komen tevoorschijn. Aanval Ajax, penalty! Rood voor AEK. Tadic met de aanloop. GOAL! Fucking lekker. Ajax zet door. Huntelaar blijft gaan. Bal op Tadic. 0-2! Volgende ronde! Beste 16 van Europa! Het uitvak viert feest. De AEK fans beperken zich tot gebaartjes en wat onverstaanbare verwensingen. Einde wedstrijd. Het stadion stroomt leeg terwijl de Ajacieden voor de linie stewards staan. Huntelaar neemt ze mee naar het vak. De rest volgt zijn voorbeeld. Shirtjes worden naar de supporters gegooid. Spelers en fans bedanken elkaar. Feestend lopen ze de catacomben in. De rust keerde weder. Van der Sar en Overmars komen het uitvak bedanken. Gevolgd door Ten Hag. Ze worden toegezongen. Er wordt nagepraat. Een uur na afloop mogen we weg. De bussen in. Een half uur later rijden we weg. De verschillende hotelbars bevolken. Fucking trots. De beste 16 van Europa. Wordt vervolgd. Hopelijk zijn we erbij. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: