Roda – Ajax (1-1 wns, 19-12-2018)

Roda uit. De 13e keer dat we richting het Parkstad Limburg stadion rijden. Een wedstrijd met blijvend mooie herinneringen. Soms thuis, zoals de omhaal van KJH in de 94e minuut die de 1-1 maakte in de halve finale van de beker. Of het debuut van Riedewald die met 2 goals in de uiterste slotfase Ajax de koppositie bezorgde. Of de minuten lange ‘Dit is de laatste keer’ van Hazes terwijl de Roda supporters op West hun eigen stadion vakkundig sloopten. 

Vandaag dus de achtste finale KNVB Beker. Geen idee welke sponsor zich er nu weer aan heeft verbonden. Woensdag om 20:45. Geen scanpunten te verdienen dus geen vol uitvak. Uiteraard zijn er genoeg gasten die een geldige reden hebben, maar als we naar de Kuip hadden gemogen was het gewoon weer een flitsverkoop geweest. Normaal gesproken moeten we omwisselen bij NedCar in Born en mogen we niet meer met vrij vervoer omdat de plaatselijke Appie wat winkelwagentjes op het parkeerterrein heeft staan en er dus geen 1.000 Ajacieden kunnen parkeren. Dit keer zijn we met 500 en moet er een ander excuus worden verzonnen. Zal wel een of ander hectometerpaaltje worden gerevitaliseerd waardoor we in Nederweert om moeten wisselen. Wel een mooie kans om een drankje en een hapje te doen.

Door naar Kerkrade. De traditionele file voor de Roda JC ring is korter dan normaal. De parkeerplaats leger dan normaal. De seizoenskaartenverzamelaar staat er weer. Een kort gesprekje met hem leert dat hij inmiddels 6.000 seizoenskaarten heeft. Waaronder een van Ajax van 1945, een van Jan Joost van Gangelen en een aantal van Jasper Cillissen uit diens NEC tijd. Visitekaartje meenemen en kijken of we in de toekomst iets voor hem kunnen betekenen. De tourniquets door en naar de fouillering. Linksaf en een tunnel door die doet afvragen of we in een voetbalstadion zijn of dat we een uurtje mogen luchten in Bredase koepel. 

Broodje bij de catering. Of ja, broodje…. een klef wit ding van melk en meel met een soort leren Unox worst ertussen. Gelukkig niet meer betalen met Roda muntjes maar met cash of pin. Het vak op en spelers toezingen. Beter 500 gemotiveerd supporters dan een vak vol scannies. Ajax begint met 7 wijzigingen. Zijn er wel veel. Maar ook dit Ajax moet van de nummer 5 van de eerste divisie winnen is de algemene tendens. Ze zullen toch wel hebben geleerd van de laatste twee seizoenen waarin Cambuur en Twente in december een roulerend Ajax uit de beker knikkerden? 

De spelers komen het veld op. Door Roda georganiseerd vuurwerk wordt afgestoken. Als dat maar goed gaat! Vanmiddag een mail sturen aan Fox dat ze geen pyro in beeld mogen brengen en zelf toestemming geven voor een vuurwerk show. Nogmaals meneer van Praag en consorten. Vuurwerk is niet gevaarlijk. De illegaliteit maakt het gevaarlijk. De wedstrijd komt echter nooit echt los. Ajax lijkt maar wat te doen. Beetje breien, beetje zoeken, veel stilstaan en weinig afdwingen. Met rust staat het dan toch 1-1 omdat Gözübüyük twee hele makkelijke pingels geeft. De tweede helft is niet veel beter. Ajax lijkt niet beter te willen, Roda niet beter te kunnen. Kristensen loopt rond als Boilesen op z’n slechtste dagen, Eiting is er nog lang niet en Schuurs wisselt prima duels af met dom balverlies. Aangezien de tweede helft veel van hetzelfde is blijft het een tamme wedstrijd. Ook op de tribunes werd het nooit een echte bekerpot. De Ultras Kerkrade bleven actief aan de ritmische armgebaren gebaren en vlagvertoon te zien en de helft van het uitvak bleef zich roeren. Pas vanaf de 70e minuut werd er van beide kanten vocaal serieus strijd geleverd. Een strijd die, net als die op het veld, onbeslist bleef tot en met de 90e minuut. 1-1 eindstand op het scorebord. Een LED scorebord in elke hoek waar onze gastheren niet eens het fatsoen hadden om gasten te vervangen door Ajax. 

Verlenging dus. Met kansjes aan beide kanten maar vooral met een zoekend Ajax. Prima kansen voor Huntelaar en de ingevallen Cerny en Dolberg werden echter goed gepakt door de keeper van Roda. Kristensen mag 64 keer proberen een bal voor te krijgen en is in staat om 63 keer een slechte bal te spelen. Onana begint met de warming up en Ajax lijkt alleen maar slechter te gaan spelen. Blind die een corner meteen achter trapt. Drie Ajacieden die in de 119e minuut een bal als een hete aardappel verplaatsen en gezamenlijk over de zijlijn weten te werken. Een laatste schot van Cerny wordt gesmoord en penalty’s moeten beslissen wie zich plaatst voor de kwartfinale van de beker.

Ajax wint de loting en we nemen de penalty’s aan onze kant. Een eerste juichtoon. De vierde penaltyserie van Ajax die ik in een stadion meemaak. Na zeges tegen AZ in de Kuip en nederlagen in Boekarest en Enschede én met de scherpte van de Ajacieden van vandaag in het achterhoofd geen uitgemaakte zaak. Tadic neemt de eerste. 1-0. BAM! Gebalde vuisten. Dan Roda. Onana doet er alles aan de druk op te voeren. Mis! Over of langs. Geen idee eigenlijk. Juichen. Dan loopt er een speler van Roda naar voren. Wat komt hij doen dan? Ow ja, dat nieuwe systeem. ABBA. Toepasselijk voor een penaltyserie. The winner takes it all. Onana op de doellijn. Laag in de hoek. Redding! 1-0 voor en zij twee gemist. Huntelaar komt naar voren. Aanloop en raak. 2-0. Dan Golden Boy Matthijs de Ligt. Aanloop en… naast! Teveel vertrouwen. 2-0 voor en 1 meer genomen. Kunnen mensen iets over het iq van voetbalsupporters zeggen, je moet een wiskundemaster hebben gevolgd om met zo’n ABBA serie de tel niet kwijt te raken. Twee penalty’s Roda. Allebei raak. 2-2. Nu Ajax weer twee keer. Allebei raak en we zijn door. Toch? Eerst Dolberg. Koeler dan koel schuift hij hem binnen. Een aantal spelers lijkt de sprint naar voren in te willen zetten. Te vroeg. Gezakt voor de wiskunde master. Blind naar voren. In lijn met de wedstrijd via de voet van de keeper in het hoekje. 4-2 en door naar de kwartfinale! 

Het uitvak juicht. De spelers juichen. Juichen van opluchting en blijdschap en iets wat er tussenin zit. De volledig misplaatste en Ajax onwaardige heuh heuh heuh die de spelers op een rij met de handen omhoog met het uitvak uitvoeren vergeten we maar. Past in het niveau van de wedstrijd. Niet goed genoeg. Zelfs de shirtjes van Tafic, de Ligt en Kristensen worden met moeite het uitvak in gegooid. De spelers gaan naar binnen en het uitvak zingt Onana toe. Daarna snel door die aftandse tunnel de parkeerplaats op en de warme auto in. Want dat die verwarmingslampen boven het uitvak het nog steeds niet doen is geen verrassing. Dat het spel van Ajax niet hartverwarmend was valt tegen. 

De auto in en aansluiten maar. De poort van de parkeerplaats gaat open en na de 4 bussen vertrekt een honderdtal auto’s de zuid Limburgse nacht in. Uitgezwaaid door een erehaag van Roda supporters aan beide zijden van de weg. Op weg voor de 209 kilometer naar Amsterdam of ergens in het grote gebied ertussen. Nog een awayday te gaan en 2018 zit er voor Ajax op. Zondag Utrecht uit. Zin in!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: