Everton – Lincoln City (2-1, 5-1-2019)

Everton tegen Lincoln City. De tweede wedstrijd van dit FA Cup weekend na gisteren Tranmere Rovers tegen Tottenham Hotspur. Kaarten voor deze wedstrijd waren relatief makkelijk te krijgen. Accountje aanmaken en wachten op de general sale. In de bus naar Utrecht – Ajax inloggen voor drie tickets, maar de website ligt eruit. Volgens Twitter omdat honderden Lincoln fans die geen kaarten voor het uitvak konden krijgen nog kaarten in de thuisvakken wilden bestellen. Na de 1-3 overwinning in de Galgenwaard nog een keer geprobeerd en probleemloos drie tickets besteld. Tickets die anderhalve week later netjes thuis in de brievenbus lagen.

Al in de vroege ochtend zien we voetbalfans in het rood wit gestreept van Lincoln City. Met treinen, auto’s en bussen volgen in totaal 5.500 fans van Lincoln City hun club de ruim 160 kilometer naar het oosten van Engeland. Lincoln is koploper in League Two, het vierde niveau van Engeland. De straten en pubs worden gevuld met vrolijk en strijdlustig gezang en de nodige drankjes worden genuttigd voordat met de wandeling naar het stadion wordt begonnen. Goodison Park ligt een stukje voorbij Anfield Road op ongeveer 4 kilometer van het centrum van Liverpool. Ook wij besluiten te gaan lopen. We volgen de grote weg die tussen de wijken Vauxhall en Everton doorloopt. Waar het centrum van Liverpool er ontzettend goed bijligt, is dat met enkele arbeiderswijken buiten de stad niet het geval. Dichtgetimmerde ramen, verlaten pubs, rommel op de voetbalveldjes en crack rokende bewoners kijken ons na. Pas dichter bij de stadions als we door Stanley Park lopen wordt de wijk weer leefbaarder. Met Anfield op een steenworp afstand aan onze rechterzijde buigen we linksaf richting Goodison Park. De straten kleuren blauw en rood-wit met supporters. Gebroederlijk door elkaar. 

Voordat we het stadion bereiken duiken we eerst de fanshop in. De gebruikelijke sjaal en magneet zijn snel gevonden en we kunnen door. Richting het monument en de herdenkingsmuur waar naamplaatjes van overleden Evertonians met bloemen worden versierd. Ook hier veel anti ‘the Sun’ teksten op stickers, op taxi’s en op vlaggen. Waar social media ons wel eens doen geloven dat er intense rivaliteit heerst tussen Everton en Liverpool, lijkt het meer op respect en solidariteit. Het stadion ligt middenin een woonwijk en de voordeuren maximaal 20 meter van de turnstiles. Voorzien van heerlijke Street art en het wat misplaatste bordje ‘all ballgames prohibited’ heeft de omgeving een hele eigen identiteit. 

Tijd om naar binnen te gaan. De ingangen 30-36 opzoeken en naar binnen. Ook hier de steak and ale pie proberen en ook hier komt hij goed door de test. De tribunes op en onze plekken zoeken. Goodison Park is een mooi stadion. Uiteraard helemaal blauw gekleurd en smalle rijen en gangpaden maken het een knus geheel. Tip voor iedereen die er in de toekomst naar toe wil, ga niet te hoog op Gwladys stand zitten. Grote kans op een paal voor je porem. De ticketbox van Everton biedt je ook de mogelijkheid je uitzicht te bekijken vanaf de door jouw geselecteerde plekken. Ook het lage dak kan uitzicht beperkend werken. Zeker als je voor de sfeer komt en graag het hele uitvak ziet kun je beter lager gaan zitten. 

De wedstrijd begint. De 5.500 meegereisde Lincoln fans gaan hard. ‘We are red, we are white, we are fucking dynamite’. De thuisfans stellen er weinig tegenover. Een eentonig ‘Everton, Everton,

Everton’ rolt van de Gwladys stand. Beantwoord door het uitvak met de vraag ‘Is this a library?’. Het is aan twee vroege goals van Everton te danken dat er iets aan de rood witte vocale overmacht wordt gedaan. Na de 1-0 klinkt een massaal ‘Here we go, here we go, here we go. Everton is the best we all know. We’re the team, we’re supreme, number one and we love you Everton. Here we go, here we go, here we go. Side by side as we sing along together. E-ver-ton! We’re Everton and we’ll be Everton forever’. Na de 2-0 wordt doelpuntenmaker Bernard toegezongen. Op de melodie van ‘Love Will Tear Us Apart’ by Joy Division wordt de tekst ‘Bernard, Bernard will tear you apart again!’ gezongen. 

De vocale uitspatting is echter van korte duur. Na de 2-0 neemt Everton gas terug en krijgt Lincoln wat kansen. De Lincoln supporters scanderen maar weer eens ‘we’re having a party’ en als als na een half uurtje de 2-1 valt ontploft het uitvak. De rest van de eerste helft is alleen het uitvak te horen, af en toe onderbroken door scheldende scousers. Met wat kleine kansjes voor de Imps haalt Everton de rust met 2-1.

In de tweede helft begint Everton afwachtend. Lincoln speelt, aangevuurd door haar supporters, vol passie maar komt kwaliteit te kort. De Everton fans lijken te beseffen dat er meer nodig is om zich voor de vierde ronde te kwalificeren en komen een aantal keer tot het scanderen van ‘Everton!’. Het uitvak beantwoordt deze pogingen met de standaard Engelse reacties als ‘What the fucking hell was that?’, ‘You’re support is fucking shit!’, ‘Who are ya!’ en uiteraard ‘Shall we sing a song for you?’ Waar de fans van Lincoln van geen ophouden weten lijken de spelers hun krachten te hebben verspeeld. Everton komt een aantal keer dicht bij een goal. Elke keer dat de bal binnen 30 meter van de goal komt staat de hele Gwladys stand op. Het geluid van de opklappende stoeltjes rolt als een lawine over de tribunes. Vergezeld met een wanhopig ‘shoot, shoot’ of box hopen de Blues fans dat hun spelers de wedstrijd voortijdig beslissen. Het is Lincoln dat nog het dichtst bij en goal komt als na een corner de bal van de lijn wordt gekopt. Dichterbij komt Lincoln niet meer en de spelers vallen na het eindsignaal moegestreden op de grond.

De meegereisde Lincoln supporters applaudisseren en zingen hun spelers toe. Terwijl de Everton spelers plichtmatig naar hun supporters klappen lopen de Lincoln spelers naar hun fans. Spelers en fans bedanken elkaar. Op het moment dat de spelers van Lincoln zich omdraaien om de kleedkamer op te zoeken worden ze ondersteund door een daverend applaus van de Everton fans. Een mooi moment. 

Goodison Park stroomt binnen enkele minuten leeg. Het blijft verbazen hoe snel Engelse stadions leeg zijn. Twee trappetjes af en je staat weer op straat voor iemands voordeur. Rechts de hoek om en met een lange stoet van vooral Lincoln fans de 4 kilometer lange wandeling naar het centrum beginnen. Snel een pubje opzoeken om wat te eten en dan naar Liverpool Lime Street voor de trein naar Manchester. Morgen City tegen Rotherham United. Love the FA Cup!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: